در روش میانگینگیری هزینهی دلاری، سرمایهگذار بهجای خرید یکجای کل سرمایه در یک لحظه، مبلغ مشخصی را در بازههای زمانی ثابت (مثلاً هفتگی یا ماهانه) وارد بازار میکند. نتیجه این است که در قیمتهای پایین، مقدار بیشتری و در قیمتهای بالا، مقدار کمتری از دارایی خریداری میشود.
این روش بهویژه برای کسانی مناسب است که نمیخواهند نگران زمانبندی دقیق ورود به بازار باشند و ترجیح میدهند ریسک نوسان قیمت را در طول زمان پخش کنند، نه اینکه سرنوشت کل سرمایه به یک تصمیم خرید واحد گره بخورد.